Najnowsze Wyniki/Kalendarz
Arne Senstad East News / Krzysztof Radzki / Na zdjęciu: Arne Senstad

Arne Senstad: To wspólna drużyna, nie tylko moja [WYWIAD]

Maciej Szarek
Maciej Szarek
Pierwszą "siódemką" możemy walczyć z każdym, potrzebujemy zaś głębi składu. Są talenty, ale trzeba silniejszej ligi. Polskie zawodniczki są dobre technicznie, muszą natomiast pracować nad motoryką - analizuje polski handball selekcjoner Arne Senstad.

Maciej Szarek, WP SportoweFakty: Zaczynał pan od pracy z mężczyznami, jak trafił pan na stanowisko selekcjonera damskiej reprezentacji?

Arne Senstad, selekcjoner reprezentacji Polski kobiet: Męska piłka nie zawsze jest pierwszym wyborem. W Norwegii przez wiele lat to damska odmiana była zdecydowanie bardziej popularna. Ale fakt, swoją zawodniczą karierę zakończyłem w Szwajcarii jako grający trener panów. W ostatnim sezonie doznałem jednak kontuzji i po nim wróciłem do Norwegii. Myślałem, że dalej będę trenował mężczyzn, miałem choćby ofertę z Elverum, które teraz świetnie sobie radzi w Europie. Prawie się zgodziłem. Wtedy dostałem propozycję ze Storhamar. Wybrałem ją, bo damska piłka ręczna była o wiele silniejsza i dawała więcej możliwości.

W Storhamar od zera zbudowaliśmy drugi najlepszy klub w Norwegii. Spędziłem tam w dwóch okresach łącznie 11 lat, z dwuletnią przerwą na pracę w Oslo (będąc trenerem Storhamar, w latach 2012 oraz 2019, Arne Senstad został wybrany najlepszym trenerem w Norwegii - red.). Kiedy wszedłem już na rynek damskich trenerów, naturalnym było to kontynuować. Choć miałem myśli, by wrócić do pracy z mężczyznami, uznałem, że mam już obycie, wiedzę i doświadczenie w prowadzeniu damskich zespołów. Lubię to i jestem w tym dobry. Zgłosiłem się więc do konkursu w ZPRP i jestem bardzo szczęśliwy, że dostałem tutaj zaufanie i szansę.

ZOBACZ WIDEO: #dziejesiewsporcie: pokazali, jak na nartach skakać do wody

Początek, przynajmniej w gabinetach, był jednak trudny. Z miejsca stworzyło się wokół pana zamieszanie z kontraktem i łączeniem kadry z pracą z klubem.  

Cała ta sytuacja była niepotrzebna i mogę tylko za nią przeprosić. Oczywiście dałem znać władzom mojego klubu, że startuję w konkursie na trenera polskiej kadry. Wygrałem i przyjąłem pracę w ZPRP. W Storhamar najwyraźniej byli zdziwieni, potem stwierdzili, że trudno mi będzie łączyć obie funkcje. Ja natomiast uważałem, że można robić to bez problemu i to z sukcesami, jest wiele przykładów takich trenerów. Stąd wzięły się różne stanowiska, temat podchwyciły media, które trochę przeinaczyły fakty i zaczęło się zamieszanie. Najważniejsze, że na końcu doszliśmy do porozumienia, opuściłem klub i teraz mogę poświecić się w pełni reprezentacji.

Na szczęście początek na parkiecie obył się już bez komplikacji. Jak dotąd pięć meczów i pięć zwycięstw.

Gdyby tylko mógł pan powtórzyć to po EURO na koniec roku... Rozmarzyłem się! Jasne, to bardzo pozytywny start, choć każdy wie, że nie graliśmy z najlepszymi zespołami na świecie. Od pierwszego treningu złapaliśmy dobre połączenie, wiemy, nad czym trzeba pracować. Ze swojej strony od pierwszej minuty z kadrą chciałem pokazać dziewczynom, że w nie wierzę. Dwa wygrane mecze eliminacji EURO (z Wyspami Owczymi i Ukrainą - red.) dały nam dużo pewności siebie, bo potrafiliśmy już przełożyć niektóre zagrania z treningów na mecze. Na wygranym turnieju w Lublinie pokazaliśmy zaś, że możemy grać naprawdę ładny i skuteczny handball. Ale żeby przekonać się gdzie naprawdę jesteśmy, musimy zacząć grać z najlepszymi na świecie. Dlatego żałuję, że nie spotkaliśmy się z Rumunią, nawet jeśli miałoby to popsuć tę statystykę.

Co udało się już panu zmienić w drużynie?

Ciągle nad tym pracujemy, ale zauważyłem jedną rzecz, którą chciałbym zmienić. Nie wiem jeszcze czy wynika ona z kultury czy ze szkolenia w Polsce. Chodzi o to, że dziewczyny nie są przyzwyczajone do bycia pytanymi jak chcą trenować i grać. Chcą tylko być instruowane. A jeśli mamy wskoczyć na wyższy poziom, to wszyscy musimy czuć, że to nasz wspólny zespół; że mamy wspólną wizję, na którą wszyscy mamy wpływ. Każdą sugestię od dziewczyn staram się wprowadzić w życie, by im pomóc. Oczywiście "I'm the boss", ale drużyna jest wspólna, nie tylko moja. 

A na boisku? Co działa dobrze, a co trzeba poprawić?

Nasza pierwsza "siódemka" może konkurować z każdą ekipą na świecie. Trio Achruk - Kudłacz - Kobylińska to rozegranie na bardzo wysokim, międzynarodowym poziomie. Wyzwaniem jest za to, by nowa generacja zawodniczek dorównała poziomem. A z tym jest problem, bo potrzebujemy więcej dobrych rozgrywających. Jestem za to pod wrażeniem jakości skrzydeł, mamy tutaj bardzo dużo jakości i szeroki wybór. Podobnie w bramce. Jeśli mam wskazać nasz słabszy punkt, to głębia składu wśród rozgrywających. Jeśli Norweżkom wypada pięć zawodniczek, wstawiają nowe i poziom jest podobny. Gdyby nam zabrać 3-4 najlepsze dziewczyny, mamy ogromne kłopoty. Musimy też nieco bardziej popracować nad przygotowaniem fizycznym. Chciałbym nieco wzmocnić dziewczyny, bo chcemy grać trochę bardziej fizycznie.

Pracowaliście nad tym w Cetniewie? W czerwcu odbyliście pierwsze postpandemiczne zgrupowanie. 

Trochę tak, bo możliwe, że były to najbardziej intensywne treningi, jakie niektóre z zawodniczek miały kiedykolwiek w swoim życiu! Nikt jednak nie narzekał, dziewczyny dały z siebie maksimum. Było dużo uśmiechu i jeszcze więcej mobilizacji. Chcieliśmy upewnić się, że wszystkie zawodniczki są w dobrej formie i wracają do regularnych treningów, nie wszystkie miały taką okazję przed obozem w Cetniewie. Super, że mogliśmy odbyć zgrupowanie w tym trudnym okresie. W te dwanaście dni zrobiliśmy duże postępy. 

Tuż po powrocie znad morza poznaliście rywali na EURO 2020, które odbędzie się w grudniu (w Norwegii i Danii - red.). Mógłby pan scharakteryzować przeciwniczki?

Norwegia to najlepszy zespół nie tylko w grupie, ale - ze wszystkimi zdrowymi graczami w składzie - to też najlepszy zespół na świecie. W ostatnich latach Norweżki miały swoje wzloty i upadki, ale zawsze są w czołówce. Na własnym terenie będą wielkimi faworytkami. Niemki bardzo szybko się rozwijają, w zeszłym roku notowały dobre rezultaty, ale czasem są jeszcze niestabilne. Tak samo nie do końca wiadomo czego spodziewać się po Rumunkach. Mają w składzie najlepszą szczypiornistkę świata - Christinę Neagu - ale mają też swoje problemy. W zeszłym roku i Niemki, i Rumunki, pokonały Norwegię, więc wszystko jest możliwe. Rumunki mamy już przynajmniej "rozpisane", bo przygotowywałem się do meczu z nimi w eliminacjach!

Odwołanie eliminacji i przyznanie miejsc na podstawie dwóch rozegranych meczów było dobrym ruchem ze strony EHF-u? 

Szefowie EHF-u musieli coś zrobić ze względu na COVID-19. Trzeba było zadbać jakoś o kalendarz na kolejny rok i mogliśmy się tego spodziewać. Tym ważniejsze były nasze dwa zwycięstwa, bo ułatwiły taką decyzję. Myślę, że tymi meczami zasłużyliśmy na to miejsce.

Skoro już o koronawirusie mowa, jak pandemia rozwija się obecnie w Norwegii i jakie są przewidywania co do organizacji mistrzostw w pana kraju?

Wszystko jest pod kontrolą. Nasz rząd zareagował podobnie jak ten w Polsce - bardzo szybko zamknięto szkoły i biznesy. Poskutkowało i dziś sytuacja wygląda dobrze, ale co jeśli nadejdzie druga fala? Na teraz liczby są obiecujące, w szpitalach przebywa tylko kilkanaście osób z koronawirusem. Dlatego też otwieramy gospodarkę i kraj, ale trzeba poczekać na efekty. Wiem, że organizatorzy pracują nad wieloma rozwiązaniami. Wszyscy chcemy grać przy pełnych trybunach, ale nie wykluczam, że będą to tylko "telewizyjne" mistrzostwa.

To, że zagramy u mnie w kraju, na pewno jest dla mnie czymś wyjątkowym, ale jadę tam jako dumny trener reprezentacji Polski. Obiecuję, że zrobię wszystko, by dziewczyny zagrały tam najlepiej, jak potrafią. Według mnie dużym plusem jest to, że mamy gospodynie w grupie. Mówiłem, jak popularna jest w Norwegii piłka ręczna kobiet, wokół naszego meczu będzie więc ogromne zainteresowanie i fajnie, że dziewczyny będą mogły się z tym zmierzyć. Tego też trzeba się nauczyć. Niewiele z nich miało jak dotąd okazję brać udział w takiej imprezie z taką otoczką.

Cel na EURO?

Zdajemy sobie sprawę z układu sił: Norwegia, Niemcy, Rumunia - w takiej kolejności - i my jako underdog. Naszym celem jest teraz dorównanie poziomem do wyżej wymienionych ekip. EURO to pierwszy krok na naszej drodze w budowie reprezentacji. Potrzebujemy takich meczów do rozwoju. Jednocześnie każdy kto mnie zna, wie, że nie jedziemy tam statystować i podpisać listę startową. Będziemy starli się zrobić niespodziankę. Moje dziewczyny umieją grać w handball, chcemy to pokazać, nawet jeśli o punkty będzie bardzo trudno.

Wspomniał pan o sile trio Achruk-Kudłacz-Kobylińska. Na EURO pierwszej z nich może zabraknąć, bo spodziewa się dziecka. Jak pan podchodzi do jej powołania?

Oj, to trzeba poczekać i zobaczyć. Zdaje mi się, że termin wyznaczono Kindze na wrzesień, więc do mistrzostw zostałyby około trzy miesiące. Widziałem zawodniczki, które wracały po dwóch miesiącach, ale trzeba mieć bardzo dużo szacunku i wyrozumiałości dla tej sytuacji. My, mężczyźni, chyba nie zdajemy sobie sprawy z poświęcenia i wagi tego błogosławionego okresu. Kinga dostanie tyle czasu, ile będzie chciała, nikt nie będzie wywierał presji, to mogę zapewnić. Dlatego też nie mogę ocenić czy pojedzie, czy nie. Sam uważam, że to za wcześnie, ale na Kingę zawsze będzie czekało miejsce: tak na boisku, jak i na ławce, jeśli będzie chciała pomóc drużynie w roli dodatkowego trenera.

Jak będą wyglądały przygotowania do mistrzostw? Planujecie jakieś sparingi, kolejne zgrupowania?

To bardzo trudny temat. Podczas zgrupowania powiedziałem, że byłbym spokojny o grę i wyniki, jeśli moglibyśmy trenować codziennie razem do grudnia. Kolejny obóz planowaliśmy na przełom lipca i sierpnia, ale że nie ma igrzysk w Tokio, kluby mają swoich graczy do dyspozycji i ten termin przepada. Rozumiem, że zespoły będą przygotowywać się do kolejnego sezonu, ale rozmawiam z trenerami i spróbujemy znaleźć kompromis i kilka dni w kalendarzu.

Na ten moment pierwsza pewna data to... przełom września i października. Pojedziemy do Szwecji. Albo na turniej, albo na dwumecz z gospodyniami. W listopadzie sami zorganizujemy turniej w Polsce, ale jeszcze nie znamy rywali. Może się więc zdarzyć, że do mistrzostw będziemy wspólnie trenować tylko dwa tygodnie. Wiem, że każdy jest w podobnej sytuacji. Na mistrzostwach będziemy jednak jednym z najniżej notowanych zespołów, chciałbym mieć więcej czasu. Teraz pracujemy głównie przez internet: rozmawiamy z zawodniczkami i kontrolujemy ich treningi.

Na drugiej stronie Arne Senstad opowiada o słabym poziomie Superligi, młodych talentach i powołaniach, charakterystyce damskiego szczypiorniaka oraz powierzonej mu misji "Paryż 2024".

Czy jesteś zadowolony(-a) z pracy Arne Senstada na stanowisku selekcjonera rep. Polski?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Komentarze (4):

  • Grieg Zgłoś
    @Cypr: Gdy za Kima graliśmy z Dunkami na MŚ czy ME, znajomość rodaczek ze strony selekcjonera na niewiele się zdała.
    • Grieg Zgłoś
      @Cypr: Jeszcze za wcześnie na hurraoptymizm, skoro do tej pory nie było okazji zagrać choćby raz z przeciwniczkami z wyższej półki, a na Euro najprawdopodobniej będzie trzeba załatać
      Czytaj całość
      dziurę po Achruk na środku rozegrania (Kudi to tylko częściowe rozwiązanie problemu - obecnie trudno już od niej wymagać, aby grała na najwyższym poziomie pełne 60 minut). Za Krowickiego dziewczyny potrafiły pokonać towarzysko nawet Danię czy Francję i dopiero w meczach o stawkę zaczynały się schody, więc - pomijając małą liczbę pełnowartościowych zmienniczek - głównym wyzwaniem dla Senstada będzie wykrzesanie z dziewczyn maksimum potencjału w kluczowych momentach, tak jak wcześniej udawało się to Rasmussenowi.
      • Cypr Zgłoś
        Tak się zastanawiam czy to tylko przypadek, że na Euro 2020 gramy z Norwegią w Norwegii, a selekcjoner Senstad jest Norwegiem. Jak by nie patrzeć dużo tej Norwegii, oby nasza drużyna na
        Czytaj całość
        tym skorzystała.
        Wszystkie komentarze (4)

        Komentarze (4)

        ×
        PRZEJDŹ NA WP.PL