Najnowsze Wyniki/Kalendarz
Natalia Wojtuściszyn Getty Images / Adam Pretty / Na zdjęciu: Natalia Wojtuściszyn

Byliśmy saneczkarską potęgą. Dziś dyscyplina jest w rozsypce i żyje dzięki zawodnikom

Mateusz Kozanecki
Mateusz Kozanecki
Na początku drugiej połowy XX wieku polscy saneczkarze należeli do światowej czołówki, a w naszym kraju odbywały się nawet mistrzostwa świata. Dziś dyscyplina jest w rozsypce, brakuje pieniędzy i infrastruktury.

Saneczkarstwo pojawiło się na terenach należących dziś do Polski jeszcze w czasach zaborów. Pierwsza sekcja powstała w 1909 roku przy klubie Makabi w Krynicy Zdroju. Co ciekawe, choć nasz kraj nie odzyskał jeszcze niepodległości, to polscy zawodnicy wzięli udział w pierwszych mistrzostwach Europy w 1914. Zawody te zdominowane zostały przez reprezentację Austro-Węgier.

Historyczny sukces w Krynicy

Początkowo to Krynica była stolicą polskiego saneczkarstwa. W 1929 roku został tam oddany do użytku tor, zaczęto rozgrywać pierwsze zawody, a sześć lat później Polsce przyznano organizację mistrzostw Europy. Po II wojnie światowej dyscyplina rozwijała się także w Karpaczu i Szklarskiej Porębie.

W 1958 roku Krynica po raz pierwszy zorganizowała mistrzostwa świata. Te zawody zapisały się złotymi zgłoskami w historii całego polskiego sportu. Rozgrywano wówczas trzy konkurencje - jedynki mężczyzn, jedynki kobiet oraz dwójki mieszane.

ZOBACZ WIDEO: Paweł Fajdek znalazł się na ustach całego świata. "Ta historia nie zniknie już nigdy"

Na dziewięć możliwych do wywalczenia medali, reprezentanci Polski zdobyli siedem! Do kompletu zabrakło jedynie złota w dwójkach mieszanych i brązowego medalu w jedynkach mężczyzn. Prawdziwą dominację pokazały panie, które zajęły wszystkie trzy miejsca na podium.

Tego sukcesu już nigdy nie udało się powtórzyć. Mimo to Polska wciąż zajmuje czwarte miejsce w klasyfikacji medalowej MŚ. Wyżej są tylko Niemcy (wliczono medale NDR i RFN), Austriacy i Włosi. Biało-Czerwoni zdobyli łącznie 5 złotych, 6 srebrnych i 5 brązowych krążków. W Mistrzostwach Europy natomiast dorobek Polaków to 13 medali (1-2-10).

Powolny upadek

W 1962 roku w Krynicy odbyły się kolejne mistrzostwa świata, ale nie były już tak udane jak poprzednie. Polacy ukończyli te zmagania z jednym srebrnym i jednym brązowym medalem. W latach świetności polskiego saneczkarstwa nie udało się wywalczyć miejsca na podium w igrzyskach olimpijskich.

Jeszcze w latach 70. XX wieku Polacy regularnie zdobywali medale mistrzostw świata i Europy. W 1976 Halina Biegun wywalczyła brąz w rozgrywanych w Hammarstrand ME. Od tego jednak czasu próżno szukać Biało-Czerwonych na podium wielkich imprez, choć zdarzały się wyjątki.

Krzysztof Niewiadomski i Oktawian Samulski w 1991 roku zostali mistrzami Europy w Vols am Schlern, a dekadę później o sile dyscypliny stanowili Andrzej Laszczak i Damian Waniczek - zdobywcy Pucharu Świata i medaliści MŚ. Były to jednak sukcesy osiągana na torach naturalnych. Już wtedy borykano się z problemami infrastrukturalnymi, a sama dyscyplina zaczęła tracić na znaczeniu.

Miał nadejść jednak ratunek. Niespełna dziesięć lat temu pojawiły się plany budowy sztucznie mrożonego toru w Krynicy. Sam obiekt miał zostać oddany do użytku w listopadzie 2010 roku, aby w kolejnym sezonie rozegrać tam zawody Pucharu Świata. Niestety, do niczego takiego nie doszło.

Promyk nadziei pojawił się jeszcze w 2016 roku, kiedy Wojciech Chmielewski i Jakub Kowalewski zostali mistrzami świata do lat 23. Mało kto spodziewał się tak wielkiego sukcesu. Obecnie brakuje jednak nie tylko wyników, ale też perspektyw na poprawę bieżącej sytuacji. Ze względu na to, że w Polsce brakuje odpowiedniego toru, treningi i mistrzostwa kraju odbywają się... na Łotwie.

Pasjonaci trzymają dyscyplinę przy życiu

- Praktycznie przez pół roku nie ma nas w Polsce. W takim układzie przed sezonem zimowym przechodzimy na bezrobocie. Mówię tu nie tylko o sobie, ale o wielu kolegach po fachu - mówił Maciej Kurowski w rozmowie z portalem WP Sportowe Fakty. - Często trenowałem o 6 rano, aby później na 10 godzin iść do pracy, żeby o 20 odbyć drugi trening.

- Raczej niewielu stać na starty, pracę i wszystko inne z własnej kieszeni. Starty pokrywa całkowicie związek. To jest ta wyimaginowana przez hejterów "kraina mlekiem i miodem płynąca" sportowców w Polsce? - pytał Kurowski. Jego reprezentacyjny kolega, Mateusz Sochowicz, łączy z kolei jednocześnie studia, pracę i karierę sportową.

Mimo wielu przeciwności zawodnicy nie zamierzają się poddawać, podkreślają jednak, że bez odpowiedniej infrastruktury nie ma co liczyć na dobre wyniki. - Nie mamy własnego toru i bez niego jest nam bardzo trudno osiągnąć dobry wynik. Nie jesteśmy w stanie dogonić świata technologicznie i możemy tylko ciężej trenować, aby zniwelować różnicę - mówił Wojciech Chmielewski w rozmowie z Polsat Sport.

Niewielkim pocieszeniem jest fakt, że Polacy często zajmują najwyższe miejsca wśród zawodników z państw, które nie dysponują własnym torem. - Proszę zobaczyć na Koreę Południową, która jest względnie nowa w tej dyscyplinie. Tam powstał tor i od razu udało im się wywalczyć medal olimpijski w skeletonie... - dodał Chmielewski.

W tegorocznej edycji Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowanymi Polakami są Wojciech Chmielewski i Jakub Kowalewski, którzy zajmują 11. miejsce w rywalizacji dwójek. Wśród mężczyzn Maciej Kurowski jest 24., a Mateusz Sochowicz 27. W zmaganiach kobiet Natalia Wojtuściszyn sklasyfikowana jest na 27. pozycji, Ewa Kuls-Kusyk 30., a Klaudia Domaradzka 40.

Po wielu latach oczekiwania obiektu z prawdziwego zdarzenia doczekali się panczeniści. Pozostaje mieć nadzieję, że w Polsce powstanie również sztucznie mrożony tor, który będzie służył nie tylko saneczkarzom, ale także sportowcom uprawiającym skeleton i bobsleje, dzięki czemu zawodnicy nie musieliby już wyjeżdżać na Łotwę czy do Niemiec, aby móc trenować. Mowa w końcu o dyscyplinie, w której Polska była niegdyś jedną z potęg. To jednak melodia przyszłości.

Czy w Polsce powinien powstać sztucznie mrożony tor saneczkarski?

zagłosuj, jeśli chcesz zobaczyć wyniki

Komentarze (6):

  • ICESPORTFAN Zgłoś
    Mam nadzieję że wreszcie ktoś coś ZAUWAŻY i się coś ruszy w Pzssan, bo to co tam ta trenerka na naturalnych wyprawia to się w głowie nie mieści, szkoda mi zawodników strasznie, ale
    Czytaj całość
    nic nie mogę zrobić mam nadzieje że będą jezdzić te osoby które powinny i trenerzy wreszcie się zmienią, bo na razie jak trenerce ktoś nie pasuje to najłatwiej się pozbyć tak jak w przypadku dwójki A.laszczak D.Waniczek. Zreszta co roku jest ktoś inny. w Polsce może saneczkarstwo naturalne uprawia 10 osób. Działo się w Curlingu, Kolarstwie teraz w Saneczkarstwie.
    • Królowa Śniegu Zgłoś
      Polscy dziennikarze nie potrafią zaakceptować faktu, że w sportach zimowych niemalże każdy kraj wybiera swoje specjalizacje i w tą stronę chce też iść Polska. Skoki, biegi, biathlon,
      Czytaj całość
      kombinacja norweska i może łyżwiarstwo. Na pewno nie saneczkarstwo, bo jest po prostu nierealne do realizacji. Po pierwsze budowa toru to jest koszt większy niż kilkuletni budżet związku, pieniędzy z kosmosu nie weźmiemy. Kolejna kwestia to fakt, że sam tor nic by nam nie dał, bo chodzi też o wyposażenie - w tym przodują Niemcy. I fajnie, ale nie ma nawet możliwości kupienia zbliżonego/ identycznego sprzętu, nawet mając odpowiednie środki. Niemcy swój sprzęt produkują u siebie i mają podpisane umowy na jego wyłączność. Trzeba mierzyć siły na zamiary i szukać swoich sportów, bo inwestowanie po trochu we wszystko nie daje nam niczego. Brytyjczycy, kiedy byli w zapaści w letnich sportach stworzyli grupę sportów, które będą finansować, rezygnując ze wspierania innych dyscyplin. I to jest dobra droga i oczywiście, że wtedy będą niezadowoleni, będą zawodnicy, którzy pobiegną do dziennikarzy z hasłem, że nie mają swoich szans w Polsce. I oczywiście możemy później publikować teksty, że saneczkarze mają źle, curling ma źle. Ale coś po prostu trzeba wybrać.
      • yes Zgłoś
        pamiętam sukcesy na śniegu...
        Wszystkie komentarze (6)

        Komentarze (6)

        ×
        PRZEJDŹ NA WP.PL